Dit is de eerste keer dat ik aankom in een stad op de Filipijnen en besprongen wordt door een groep aanhoudende taxichauffeurs, motorrijders en driewielrijders. Ik wil naar Nipa Hut Village, maar niet voor 600pesos! Ik loop rustig door op zoek naar een internetcafe. Onderweg krijg ik de vraag van een driewieler of ik hulp nodig heb. Ik vertel dat ik wi-fi nodig heb. Hij vertelt me waar ik het kan vinden. Natuurlijk kan hij me er ook naartoe rijden voor slechts 30pesos. Ik bedank en zeg dat ik wel kan lopen. Okee, ik breng je wel. Gratis. Het echte Hollandse komt in mij naar boven. Gratis? Daar zeg ik geen nee tegen.<\/p>\n
Ik vind gratis wi-fi en laat de man zien waar ik naartoe wil. Het blijkt 30km van het vliegveld te zijn. Omdat ik geen zin heb een andere plek te zoeken, onderhandel ik met de man over een goede prijs en zet mijn reis voort richting Nipu hut.
\nEen resort in de jungle.
\nDe driewieler wil graag weten wanneer ik weer terug ga en geeft me zijn nummer. Dat is het moment waarop ik besef dat ik veel te veel heb betaald!<\/p>\n
Het resort\/hostel is rustig zo vroeg in de ochtend. Ik krijg korting op een kamer, omdat de gedeelde kamer vol is en ik maar alleen ben. Fijn hoor zo’n medelijden-prijsje. Ik zet mijn spullen in de kamer en bestel een ontbijt. Tijdens het wachten wordt de huisslang gevoerd.<\/p>\n
Vol afschuw kijk ik naar hoe iedereen zich om de kooi heeft verzameld en er een kip de kooi in wordt gegooid. De arme stakker snapt er niets van. Hij kijkt naar de slang, die passief blijft liggen. Hij wordt opgejaagd met een stok, in de hoop dat de slang wakker wordt van alle commotie. De kip loopt zelfs over de slang heen, maar nog gebeurt er niets. De eigenaren doen hun best de hongerige toeristen te geven wat ze willen. De kip wordt nog meer opgejaagd, de slang wordt gepord. De kip wordt gevoerd. Er word van alles gedaan, maar de slang heeft simpelweg nog geen trek. Vol afschuw kijk ik om me heen. Niet omdat de slang een levende kip gevoerd krijgt. Dat beest is een albino, kan in de natuur niet overleven en krijgt eens in de 15 dagen zijn voedsel op deze manier. De afschuw wordt veroorzaakt door de manier waarop de natuur geforceerd wordt enkel ter vermaak van de mensen. Laat ze toch met rust. Als de slang trek heeft, slaat hij vanzelf wel toe. Uiteindelijk gebeurt dit ook. Het heeft even geduurd, maar de slang zijn trek is aangewakkerd en slaat als een echt roofdier snel toe. Ik heb het gemist. Mijn ontbijt was klaar en eten gaat altijd voor! Maar erg vind ik het niet. Rustig loop ik richting de enthousiaste gilletjes en kijk wat er gebeurt. Het is wel fascinerend hoe de slang de kip langzaam wurgt. De kip slaat met zijn vleugels nog een aantal keren op de houten vloer van de kooi. Als een worstelaar die de grond aantikt om aan te geven dat het genoeg is. Alleen in dit geval laat de slang niet los. Nadat hij zich ervan heeft verzekerd dat er geen leven meer in de kip zit, begint hij langzaam de kip naar binnen te duwen. Dit is een lang proces waar veel gekronkel aan te pas komt. Ik heb er het geduld niet voor.<\/p>\n
In plaats daarvan huur ik met een stel studenten een motor en crossen we richten een ‘ziplijn’ over het water, naar de Chocolade heuvels en stuiten we op een buurtbarbeque waar de lekkernijen bestaan uit kippenkopjes, kippenpoten (de daadwerkelijke poten!) en kippendarmen. Jammie… Ik hou het bij een glaasje cola en heb het druk genoeg een ouwe dronken vent van me af te houden die steeds maar weer zegt hoeveel die van me houdt. Ironisch genoeg is dit niet de eerste dronken bejaarde die dit tegen me zegt in dit land! Huwelijksaanzoeken zijn al voorbij gekomen, maar vooralsnog weiger ik beleefd.<\/p>\n
Het is een goede dag, met goed gezelschap. Helaas krijg ik bij het avondeten hoofdpijn en moet ik ook nog eens zonder douche naar bed. Het is heel mooi hoor zo’n hutje in de bossen. Maar tussen de spinnen, mieren en wie weet wat voor andere insecten slapen is teveel van het goede voor mij. Ik sluit mijn ogen en bedenk dat wat niet weet, wat niet deert. Althans…<\/p>\n
<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dit is de eerste keer dat ik aankom in een stad op de Filipijnen en besprongen wordt door een groep aanhoudende taxichauffeurs, motorrijders en driewielrijders. Ik wil naar Nipa Hut Village, maar niet voor 600pesos! Ik loop rustig door op zoek naar een internetcafe. Onderweg krijg ik de vraag van een driewieler of ik hulp […]<\/p>","protected":false},"author":1,"featured_media":1664,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[8],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1663"}],"collection":[{"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1663"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1663\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1663"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1663"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/neatnonsense.com\/en\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1663"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}