Ik hou ervan wat cultuur op te snuiven en de Killing Fields is zeker een belangrijk onderdeel van de Cambodiaanse cultuur. Toen ik erover las in mijn reisboek besefte ik meteen dat dit een onprettig stukje cultuur zou zijn. Ik wist niet of ik ertegen zou kunnen, maar iets in mij en ik ben bang iets sensatiebelusts, maakte dat ik vond dat ik hier naartoe moest gaan. Alsof het stoer is om te kunnen zeggen dat je naar een massagraf bent geweest en schedels van echte mensen heb gezien. Shit, ik wil niet zo’n toerist zijn die dingen bezoekt om het bezoeken. Zo, heb ik ook weer gedaan; afgevinkt. Het is tijd voor wat diepergaande reflectie op mijn motivatie om de massagraven te bezoeken.
Ik ben blij dat ik er de tijd voor neem om me dit soort dingen af te vragen. Het geeft me een beter beeld van mezelf en mijn wensen. Ik wil naar de Killing Fields omdat ik denk dat het een goed beeld geeft van wat de mensen in dit land hebben meegemaakt 40 jaar geleden. Waarom er zoveel spanning op de politiek staat en mensen zo aanhoudend zijn om je iets te verkopen.
Toen de Rode Khmer besloot dit land te zuiveren (a la Hitler, niet?) vonden ze dat boeddhisme maar ook scholen en educatie uitgeroeid moesten worden. Cambodia moest weer terug naar een staat waarin er geen geld was en er enkel op het land gewerkt mocht worden.
Ik kan me voorstellen dat als je dit meemaakt en ziet hoe dierbaren om je heen gemarteld en vermoord werden om niets, je plots beseft hoe belangrijk educatie en geld eigenlijk kunnen zijn.
En dat veel van de armoedige mensen hier de wens hebben om te terug te krijgen wat ze is afgenomen in die nare periode. Ze weten alleen niet hoe en vallen toeristen lastig, proberen ze af te zetten en zijn zeeeeeer aanhoudend in het verkopen van welk product dan ook.
Dit is mijn theorie en ik besluit hierbij te blijven, omdat het voor mij een manier is niet steeds kwaad te worden op de tuktukkers en alle andere verkopers die me constant aanspreken. Het geeft me rust.
Ik ben blij dat ik geweest ben, omdat de Killing Fields erg indrukwekkend en inzichtgevend zijn. De gekkigheid van sommige mensen en de onrechtvaardigheid in het behandelen van je eigen volk, gebeurt nog altijd. Het is goed voor mij om hiermee geconfronteerd te worden en mezelf af te vragen wat ik zou doen als dit ooit in mijn land zou gebeuren. Ik voel een enorme angstvlaag door me heengaan als ik eraan denk dat al mijn dierbaren zomaar meegenomen zouden worden, gemarteld worden om een valse bekentenis en vervolgens vermoord, onthoofd in een massagraf gedumpt worden. Ik probeer het beeld snel uit mijn hoofd te krijgen en hoop maar dat zoiets in Nederland nooit zal gebeuren. Misschien zal ik me toch wat meer in de politiek verdiepen als ik terugkom…?