Lang voordat ik op reis ging, had ik mijn zinnen gezet op een enkel festival: het Loy Kathrong Festival. Het twee na grootste festival in Thailand. Nu was het dan eindelijk zover. Op het laatste moment besluit ik een eerder advies over Sukhothai, dat een hele vieze stad zou moeten zijn, in de wind te slaan en stap vrij spontaan op de bus er naartoe.
Ik vraag de buschauffeur om me af te zetten in de buurt van het festival. Dat is hier een vrij normaal verzoek. In dit land stopt de bus min of meer waar die wil. Er is een begin- en eindbestemming en dat is het zo’n beetje. Onderweg stappen mensen langs de weg in en uit en ik ben er nog altijd niet achter of zij ook een ticket kopen.
Ik kom aan in de oude stad van Sukhotai om 21.00 uur in de avond en ga op zoek naar een accommodatie. Al snel begreep ik waarom de buschauffeurs zo hard moesten lachen toen ik vertelde dat ik nog geen verblijf had: Alles volgeboekt ivm het festival! Duh, had ik kunnen weten natuurlijk. Na een 9 uren durende busrit was ik echter te moe om ver te zoeken. Wat nu? Dan hoor ik van iemand dat er een guesthouse is waar ik op de bank mag slapen. Oh prima, doen! Voor 1 avond kan t wel.
Iets te snel ja gezegd. Het bleek een houten bank van ongeveer 1 meter lang. Wel een hele mooie donkerbruin gelakte hoor, maar om op te slapen een verschrikking!
Ik sta versteld van mijn avontuurlijke en relaxte instelling. Gewoon buiten op een houten bank slapen. Ach…moeten we allemaal toch eens een keer proberen? Ik besloot er het beste van te maken en samen met een handdoek die ik van de eigenaar kreeg en mijn slaapzak en natuurlijk mijn pop-up muggennet erover, voelde ik me helemaal in mijn eigen privezone. Jammer van de acht personeelsleden eromheen in de ochtend om 6.30 uur! Mensen ik probeer te slapen hiero?! pfff Ben toch zeker geen attractie?! Gebeurt het niet dagelijks dat mensen hier op de bank slapen? Nee? Oh…
Ik heb de avond overleefd en kon er gelukkig hartelijk om lachen samen met alle personeelsleden!
November 19, 2010