Het idee achter dit festival is dat je moeder natuur dankt voor haar regenwater waarmee het land gevoed kon worden en dat je je eigen zonden weg laat varen met de kaars en wierookstokjes die voor je branden.
Idee is mooi. Zeker het laatste stuk van je zonden wegwassen spreekt me aan. Niet dat ik zoveel zonden heb hoor! Echt niet. Eerlijk waar. Wat nou?! Ik spreek de waarheid. Echt.
Hoe dan ook… Ik koop een mooie paars-witte hartvormige kathrong en loop enigszins verloren rond over het tempelterrein van Sukhotai. Waar oh waar zal ik mijn Kathrong te water laten varen? Dit is de vraag. Er zijn zoveel mooie plekken. Uiteindelijk kies ik een plek die bij me past. Een meer met weinig mensen om eromheen die me raar zouden kunnen aanstaren (wat doet die farang nu weer met een kathrong, weet ze wel wat ze doet?! Ze doet het helemaal verkeerd.) Ik was wel een beetje bang om voorschut te staan, dus deze rustige plek, waar het kleine aantal mensen die er waren met hun rug naar het water zaten, sprak me aan. Daarnaast drijft er een megagrote knalroze kathrong op het meer hier. Zo Soesma (ook al is blauw mijn favoriete kleur, alles wat opvalt mag ook)
Ik kijk om me heen zoekend naar een vuurtje om mijn kaars en wierook te branden Ik krijg hulp van een Thaise jongedame. Tot twee keer toe dooft het vuur, voor ik het te water heb kunnen laten. Is dit een teken? Zijn mijn zonden niet weg te wassen ofzo? Uiteindelijk lukt het en ik laat mijn kathrong blij te water met wat aanmoediging van de Thaise dame en haar dochter. Weer strubbelt hij echter tegen en besluit aan de kant te blijven liggen in plaats van naar het midden van het meer toe te drijven. Zeg, dat is toch niet de bedoeling?! Een klein meisje helpt me wanhopig om de kathrong naar het midden te krijgen, maar de stroming van het water werkt simpelweg niet mee. Hmmm, weer een teken??
Terwijl ik wegloop vraag ik me af wat mijn zonden nu eigenlijk zijn. Als ik er zo over nadenk heb ik niet echt slechte dingen gedaan. Dingen die een ander benadelen of schaden op wat voor manier dan ook. Niet dat ik weet althans. Het is wel fijn om hier bij stil te staan. Het geeft me een goed gevoel. Ik voel mijn karma groeien met de minuut, want uiteindelijk geldt toch: Wie goed doet, goed ontmoet?
november 20, 2010