Oh wat een vieze stad! Niet dat er overal afval over de straten zwerft ofzo. Het zijn echter die uitlaatgassen die mi jmet mn zwakke longetjes bijna vermoorden!
Het is een megadrukke stad en ook heel anders dan ik had verwacht. Als je de boeken moet geloven is het een mooi frans koloniaal stadje met een aantal goede bezienswaardigheden. Nou dat zie ik toch anders.
Afgezien van de drukte in het verkeer waar mensen al net zo geschift rijden als in Nong Khai, komen de mensen wat agressiever over. Het is niet dat ze lopen te schreeuwen naar je of je achtervolgen tot je iets van ze koopt, maar het is duidelijk een ander gevoel dan ik had verwacht.
De tuktuk chauffeurs zetten je af bij het leven en proberen het niet eens te verbergen. Ze meten je letterlijk op en noemen vervolgens een belachelijke prijs.
Ik weet dat dit erbij hoort en dat je goed moet onderhandelen, maar ik was gewoon niet in de stemming hiervoor. Ik wilde iets moois en authentieks zien. In plaats daarvan krijg ik zwarte longen en enkel overprijsde westerse restaurants.
Geen zin om te onderhandelen ga ik lopend op zoek naar een informatiekantoor om te vragen wat een goedkope plek is om te overnachten. Helaas kan ik het kantoor niet vinden, dus vraag de eerste beste toerist of hij me wat kan adviseren. In de buurt van de Vat Phou (zeg: wat poe)zitten een aantal goede guesthouses. In mijn vermoeidheid neem ik de eerste beste die ik zie. Een prachtig guesthouse incl.ontbijt. Later blijkt dat ik veel te veel heb betaald, maar wat wil je dan als je opeens 700.000 kip in je handen hebt en dan in US-dollar moet betalen?!
Na een beetje rondlopen en zowaar begroet te worden door de monniken (“Sabaidee”) besluit ik opzettelijk te verdwalen en te verdwijnen uit de drukte. Een riskante zet zo zonder plattegrond, maar het pakt goed uit.
Ik vind een massage instituut waar je door een blind iemand gemasseerd wordt. Hee, ik heb hierover gelezen en het schijnt echt goed te zijn.
De setting van het gebouw is heel eenvoudig. Er liggen allemaal matjes op de grond met een laken erover die ze steeds verwisselen als er een nieuw iemand komt. Als vrouw word je door een vrouw gemasseerd en vice versa. Een gast die engels spreekt instrueert me om te gaan liggen en te wachten op de masseuse.
Niets maar dan ook niets had me kunnen voorbereiden op wat er ging komen! De pijn, de marteling, de ademhalingsproblemen. Help, wat is dit!!? hoe meer ik schreeuwde van de pijn hoe meer ze op die plek masseerde. Tussen alle pijn die ik ervaarde door, zag ik opeens dat de mensen om me heen ook allemaal kreunde van de pijn. Ongelooflijk, is dit een geoorloofd masochistische praktijk? Ergens wist ik dat wat ze deed goed was voor mn spieren, maar genieten kan ik het zeker niet noemen. Een uur lang ging het door. Ze begon bij mn voeten, wat nog redelijk aangenaam was en ging door tot aan mn hoofd, die tegen die tijd bijna opsteeg. Ze eindigde door achter me te zitten, haar knieen in mn rug te duwen en mn bovenlichaam vervolgens naar achter te trekken.
Na al dit voor slechts 40.000 kip (€3,60) wist ik nog net de Guesthouse te bereiken. Kapoet! ik was letterlijk kapoet. Snel naar bed en hopen dat ik morgen nog kan lopen.