De belangrijkste reden voor mij om in Bangkok te blijven, terwijl ik het helemaal geen aantrekkelijke stad vind, is omdat ik mijn visum moet verlengen. En hier kom ik aanraking met een typisch staaltje van Thaise regelgeving.
Als je het land binnenkomt via de lucht krijg je een gratis visum van 30 dagen, kom je echter het land binnen over land dan krijg je een gratis visum van 15 dagen. Als je je visum wilt verlengen, moet je er of heel veel geld voor betalen en dan heb je er zeven dagen bij of je gaat het land uit en komt weer terug. Dit mag op dezelfde dag en je krijgt het visum kosteloos.
Er zijn dus mensen die gewoon even in en uit het land vliegen en vervolgens weer een maand legaal in het land zitten. Sommige mensen houden dit jaren vol!
Ik had echter geen dagen meer dus wilde er tien dagen bij te kopen. Ik kom aan bij het kantoor, waar het poepiedruk is en krijg te horen dat het kantoor hier alleen voor Aziaten is. Het nieuwe kantoor zit aan de andere kant van de stad! Oh en tien dagen bijkopen kan niet, alleen zeven. Laat het nu net zijn dat ik minstens 8 dagen nodig heb.
Ik raak ietwat gefrustreerd omdat ik besef dat dit een situatie is die ik zwaar onderschat heb. Ik heb geen voorwerk gedaan noch ruim van te voren het visum aangevraagd. Nee ik ga onvoorbereid op de laatste dag naar kantoor denkend dat het zo gepiept is!
Vermoeidheid nam weer beslag van me en ik koop een veel te duur ticket naar Vientiane, Laos. Ik kom daar in niemandsland aan en kan nergens heen zonder een dure taxi te nemen. Omdat ik geen zin heb nog meer geld te verspillen, neem ik me voor om op het vliegveld te slapen. Ik word nog een expert in het slapen op publieke plekken!
Maar dan maakt het lot een onverwachte wending als door de luidsprekers klinkt: laatste oproep voor passagiers naar Bangkok. Ik spring van mn stoel en begin als een gek rond te rennen op zoek naar de ticketoffice voor deze vlucht. Het is maar zo’n klein vliegveld, waarom zie ik het niet?
Een verdieping lager, ben ik een ticket rijker voor slechts 100dollar, maar zit ik wel op een vlucht naar het land waar ik wil zijn.
Om 23 uur ben ik weer in Bangkok, silom road. Ik wacht op de ochendbus naar Kanchanaburi en zeg blij gedag tegen bangkok. Tot over een paar dagen!
November 28, 2010