Vandaag heb ik twee keren gehuild. Niet een licht snikje ofzo, nee echt gehuild! Dikke tranen die over mijn wangen biggelden. Een neus die rood opgezwollen leegloopt en een onderlipt die trilt.
Als ik ergens niet goed tegen kan dan is dat dierenleed. Ik snap mensen niet die onschuldige dieren pijnigen en denken dat het normaal is. Die gruwelijkheden tegen ze begaan en het goedpraten met nonsens. Ik haat die mensen. Grondig. Een haat die door mijn hele lichaam gaat en mijn bloed laat koken. Een haat waarvan ik me alleen maar kan voorstellen dat die kan aanzetten tot geweld naar een ander toe. En ik ben helemaal geen gewelddadig persoon.
De gruwelijkheden die ik vandaag heb gehoord, raakten mij tot in het diepste van mijn hart. De rituelen die mensen begaan om deze prachtige mooie olifanten tam te krijgen zodat ze voor hen vieze zware klussen kunnen opknappen of domme trucjes kunnen doen om toeristen te amuseren is in mijns ogen nodeloos. Er zijn andere manieren om dieren tam te krijgen, dan ze dagenlang uit te hongeren en te steken met allerlei scherpe voorwerpen om de meest rare momenten.
Het is gruwelijk om een zwangere olifant zwaar werk te laten verrichten en wanneer ze een miskraam krijgt en niet meer wilt werken haar ogen eruit te prikken.
Het is inhumaan om een olifant die voelt met zijn zeer gevoelige poten in een drukke verkeersstad te laten rondlopen, zodat toeristen hem een banaan kunnen geven voor veel geld.
Ik voelde zoveel pijn in mijn hart en tegelijkertijd zoveel ontzag voor de kracht van deze dieren. Ze zijn prachtig en zo intelligent. Bij ze zijn, ze mogen aanraken, voeren en wassen was zeker een van de mooiste ervaringen die ik ooit heb gehad.
Het was een onwerkelijke dag die veel te snel eindigde. Natuurlijk hoor je pas op het moment dat je weggaat dat je je ook kan opgeven als vrijwilliger hier. Had ik dit geweten, dan was ik er zeker voor gegaan. Stel je eens voor om deze olifanten herstellend van alle ellende die ze hebben meegemaakt elke dag te mogen verzorgen en helpen bij hun vooruitgang.
Kippevel.
Om 18.00 zit ik alweer in de bus naar Bangkok. De laatste bestemming in Thailand.