Rondlummelen op het strand is niet aan mij toebedeeld. Ik kan gewoon niet lang stilzitten, tenzij ik een goed boek bij me heb of een goed gesprek kan voeren. Vandaag was niet zo’n dag.
Ik was mijn boek vergeten en mijn reismaatjes waren niet in een praatbui.
Onrustig verschuif ik op mijn sarong. Liggend op mijn buik. Liggend op mijn rug. Zittend mezelf insmeren met zonnebrand, ook al zit ik in de schaduw.Ik kijk naar de mannen die proberen een bootje te bereiken zo’n honderd meter de zee in. Ik kijk naar de honden vol met schurft die in de buurt van de mensen scharrelen naar voedsel. Ik kijk naar de vrouwen die hun rug laten masseren op het strand.
Ik verveel me.
We staan op en doen een poging te winkelen. Met slechts tien winkels ben je echter snel klaar. We lopen wat heen en weer en doen boodschappen. En dan komt er opeens een megaroddel. Ik hoor het aan en kan het niet geloven. Zijn deze mensen serieus? Hoe kun je nu zoiets denken van je vrienden?
Een van de mannen is anderhalf uur geleden verdwenen met de boodschap: Ik ben over een uur/anderhalf uur terug. Geen verdere uitleg. Twee vrouwen uit onze groep vinden het wel heel verdacht. Wat kan hij zijn gaan doen. En hoezo een uur/anderhalf uur? Het vermoeden: hij is op zoek gegaan naar een prostituee! Naaaaahhhh! Van alle dingen die je kunt bedenken, is dit wat in ze opkomt? Ik lach erom en zeg dat het vast iets anders is.
Bij terugkomst in het hotel zit onze verdwenen man in de tuin op ons te wachten. Het echte verhaal: hij had zijn zonnebril laten liggen in de vorige accommodatie en is terug gegaan en heeft meteen met de eigenaar een biertje gedronken. Vervolgens heeft hij een nieuw paar slippers gekocht, op maat gemaakt en is naar het hotel gegaan. Ik ben heel blij dit te horen. Raar genoeg werd ik van het idee dat een van hen wellicht bij een hoertje zou zitten een beetje ongemakkelijk. Weet niet waarom, maar ben blij dat ik hier verder niet over hoef na te denken.
Alles duurt zoveel langer als je met een groep bent. Het klaarmaken om de deur uit te gaan. Het bestellen van eten. Het wachten op het eten en dan beslissen wat we nog meer gaan doen. Het is gezellig dat wel en ik geniet van het goede gezelschap. Ik beschouw mezelf als een mazzelaar dat ik al zoveel goede, leuke mensen ben tegengekomen op mijn reis. Wie goed doet, goed ontmoet? Hopelijk blijft dit zo tot het einde van mijn reis.