Hij kijkt me ongedurig aan met zijn grote gele ogen. Hij beweegt niet, wanneer ik ga zitten en mijn voeten onder de tafel plaats waar hij onder zit. Hij sluit zijn ogen en slaapt verder. Ik probeer hem niet aan te raken met mijn voeten.
Hij staat op, komt terug en duwt mijn voeten opzij om zich vervolgens daar te installeren. Wat een brutaliteit. Hij is zeker niet ouder dan 1 jaar!
Ik sta op op iets uit mijn kamer te pakken en bij terugkomst ligt hij daar. In mijn stoel! Slaapt hij? Ik weet het niet zeker. Ook slapende katten wil je niet wakker maken.
Ik neem plaats tegenover hem en kijk hem aan. Hij beweegt, rekt zich langzaam uit, opent zijn ogen en kijkt me uitdagend aan.
Ik staar terug, maar besef snel dat dit een al gestreden strijd is. De winnaar weet dit en draait zich rustig om om weer verder te slapen. Ik zucht en laat me in de andere stoel vallen.